Hoe ik talent voor het leven kreeg geschreven door Rodaan Al Galidi beschrijft het verhaal van Semmier Kariem. Gisteren was hij te gast bij Adriaan van Dis. Dit programma is één keer per jaar en wordt uitgezonden aan de vooravond van de Boekenweek. Het was een boeiend interview. Naast schrijver is Rodaan Al Galidi ook dichter.

Hoe ik talent voor het leven kreeg - Rodaan Al Galdi

het boek Hoe ik talent voor het leven kreeg

Hoe ik talent voor het leven kreeg vertelt het verhaal van Semmier die na het afronden van zijn studie Irak ontvlucht om onder de dienstplicht uit te komen ten tijden van Sadam Hoessein. Zo was het niet de bedoeling van Semmier om in Nederland asiel aan te vragen, maar door omstandigheden eindigde zijn tocht op Schiphol. Het boek start met zijn landing in 1998 op Schiphol waar zijn eerste gehoor plaats vindt. Van ‘zijn’ paspoort heeft hij zich dan al ontdaan. Het boek geeft een beschrijving van zijn verblijf in de diverse centra in Nederland. Tussendoor vertelt hij hoe uit Irak vlucht en welke landen hij allemaal als tussenstop heeft voordat hij uiteindelijk in Nederland zal belanden. Daarnaast beschrijft hij een aantal medebewoners met hun achtergrond en hoe zij omgaan met het Nederlandse systeem en gewoontes.

Procedures, wetten en regels

Procedures, wetten en regels zorgen voor een toestand van van wachten, eindeloos wachten. Zowel de asielzoeker als de medewerkers van de centra proberen er het beste van te maken. Beide partijen moeten omgaan met mensen uit diverse landen met andere gewoontes, normen en waarden. Semmier raakt na een aantal jaar uitgeprocedeerd maar verlaat Nederland niet. In 2007 heeft jij geluk en verkrijgt een verblijfsvergunning als Nederland een generaal pardon afkondigde voor een groep asielzoekers die voor 1 april 2001 in Nederland verbleven zonder Nederland te hebben verlaten. Het boek eindigt met zijn vertrek daarna uit het asielzoekerscentrum op weg naar het station.

Botsing van twee werelden

Het boek laat de botsing zien tussen de Nederlandse wetgeving rondom het asielbeleid en de soms uitzichtloze positie van de asielzoeker. De beschreven verschillen in normen en waarden, het zoeken naar omgangsvormen door beide partijen geven een beeld hoe aan de ene kant de asielzoeker zo leefbaar mogelijk zijn verblijf in een asielzoekerscentrum probeert door te brengen en de medewerkers van asielzoekerscentra en IND met regels en handhaving alles in goede banen proberen te leiden. Het beeld wat ik heb overgehouden na dit boek is dat zowel de asielzoekers als mensen die werkzaam zijn bij de asielzoekers centra proberen er naar omstandigheden het beste ervan te maken.

Leuk dat je de tijd nam om mijn bericht te lezen. Ik hoor graag wat je er van vond. Thank you for taking the time reading this blogpost and taking the time to write a comment for this post. I really do appreciate it.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.