RTW versus Handmade and Investment versus Stash

RTW versus Handmade

sewing magazine handmade stashIn this post I share with you my thoughts about RTW versus Handmade and my fabric stash. Two years ago I decided not to buy RTW clothes any more and make them instead. Until that moment my closet was a mixture of RTW and handmade. Finding the right pants, blouse, jacket or dress was taken so much time that I easily could have made a fitted garment in the same time. Another blogger also wrote about her frustration about the fit of RTW. Another reason for making my own clothes is that RTW can be sewn so badly and poor, that I had to repair regulier seams, hems and putting on buttons that came off. Half of my handmade garments are made with my own drafted patterns. Gradually RTW is leaving my closet and handmade is coming in.

In this post I told you about my sewing plans for this year. One of my goals is trying to avoid stash. When I was counting my fabrics at the start of this year  the conclusion was that after one year of sewing I was only 2.25mm down. Another reason is for avoiding bought fabric into stash is that I’ve reached the limit of my space to store fabric. 

Stash versus Investment

sewing technical handmade blouse stashThere’s also this question: is fabric stash an investment or is it a waste of good money. Probably both. Stash fabric can fade away and wear down on the folded areas. Patterns on fabric or colors also can get dated. Classic patterns like tartans, tweed fabrics, denims and plane T-shirt fabric can be useful to have them. All my fabrics aren’t older then five years and they were never mend to turn into stash. When I go out buying fabric I’ve a list of my sewing plans. For some reason some of them don’t come alive and the fabric ends in the coset as stash although I try to call it my fabric collection. This year I started with making my version of a LBD. Currently I’m working on a project as part of the January challenge SAL in a stash busting group: the make of a shirt. My version will be a blouse made of stash fabric. The blouse will have pockets from Pattern Magic book II, sleeve plackets and a collar from the Shirtmaking Workbook. To give you some idea here’s a sketch I’ve made. The challenge end on Januari 31.

Now for one last thing about stash. Judy, who started this group is also encouraging us to clear out our being space. Last week I was clearing out my sewing magazines.  When I buy a sewing magazine it’s mostly for a specific pattern. After going trough all my magazines I decided to let half of them go. Some of the remaining half have now stickers on them referring to a pattern and fabric that’s in my stash. This should help to clear out my fabric stash and unused patterns and to achieve goals at the end of this year. Well we see what as become of all these at the end of the year: stay tuned.

sewing magazines stash fabric handmadeTwee jaar geleden heb ik besloten om zelf kleding te maken in plaats van kopen. Tot dat moment was mijn kledingkast een mix van RTW en zelfgemaakte kleding. Het vinden van de juiste broek, blouse, jas of jurk nam zoveel tijd dat ik in dezelfde tijd ook dat kledingstuk gemaakt kon hebben. Een andere blogger deelde laatst ook al haar frustratie over de pasvorm van RTW. Een andere reden voor het maken van mijn eigen kleding is dat RTW zo slecht genaaid kan zijn, dat ik met regelmaat naden en zomen aan herstellen ben en knoppen opnieuw moet aanzetten. De helft van mijn zelfgemaakte kledingstukken zijn gemaakt met mijn eigen getekende patronen. Geleidelijk wordt RTW vervangen door zelfgemaakte kleding.

In dit bericht vertelde ik mijn naaien plannen voor dit jaar. Een van mijn doelen is om verdere uitbreiding van voorraad te voorkomen. Toen ik mijn stofvoorraad optelde kwam ik tot de conclusie dat na een jaar naaien ik slechts 2.25m minder had dan bij de start. Een ander punt is dat er ook niet in mijn kast past: Ik heb de limiet van mijn opslagruimte bereikt.

Dan is er nog deze vraag: is de stofvoorraad een investering of is het een verspilling van goed geld. Waarschijnlijk beide. Voorraadstof kan vervagen en slijten op de vouwranden. Patronen op de stof of kleuren kunnen gedateerd raken. Klassieke patronen zoals tartans, tweed stoffen, jeans en T-shirt stof jersey zijn misschien nuttig om te hebben. Mijn stoffen zijn niet ouder dan vijf jaar en ze waren nooit bedoeld om voorraad te worden. Toen ik de stof ging kopen was met een doel voor ogen. Om een of andere reden is dat voor sommige niet gelukt en is de stof op de plank geëindigd. Tegenwoordig heb ik het over mijn stoffencollectie. Dit jaar maakte ik een begin met het maken van mijn versie van een LBD. Momenteel ben ik bezig met een project in het kader van de januari SAL-uitdaging in een stash busting groep: het maken van een shirt. Mijn versie zal een blouse zijn gemaakt van stof uit mijn voorrad. De blouse krijgt zakken uit het Pattern Magic boek II, mouwsplitten en een kraag van the Shirtmaking Workbook hebben. Om een idee te krijgen van de uitkomst heb een schets die ik gemaakt. De uitdaging eindigt op 31 januari.

Nog een laatste ding over voorraad. Judy, die de groep begonnen is moedigde ons ook aan om onze naairuimte op te ruimen. Afgelopen week heb ik mijn naaitijdschriften uitgezocht. Als ik een naaitijdschrift koop is dat meestal voor een specifiek patroon. Na het doornemen van al mijn tijdschriften heb ik besloten de helft weg te doen. Van de overgebleven helft hebben een aantal nu stickers met een verwijzen naar een patroon en de stof uit mijn voorraad. Dit zou moeten helpen om mijn doel te bereiken. Wel aan het eind van het jaar zullen we zien wat ervan te recht is gekomen: stay tuned.

Comfort food – kale with homemade sauce

IMG_3538Last Monday I was walking from A to B when I came across a vegetable garden with some Brussels sprouts and kale still standing there. The temperature was below zero. Both vegetables can be exposed to cold temperatures and will have effect on the flavor by increasing the sugar content and effectively eliminating the bitter taste. My husband likes kale specially when it’s made in the ‘traditional Dutch way’: a stew with kale, mashed potatoes, smoked sausage and meat sauce. The smoked sausage preferably from a certain brand.

I’m not so keen on the smoked sausage so I made it on one occasion with a homemade sauce. My husband really likes the sauce and I made lot’s of times so over the years. Last week we where eating kale made after a recipe I found in a magazine and my husband asked me if I could make the kale with my homemade sauce again. This week there’s snow in the Netherlands and time to treat yourself with comfort food. So what could be a greater treat for my husband to make for him my version of a stew with kale and homemade sauce.

Schermafbeelding 2016-01-20 om 17.44.37Homemade sauce is really easy to make. When the potatoes and kale are cooking you can start making the sauce. Start with melting some butter, add chopped leek or onions and cook them for 5 minutes. Add minced meat (beef, pig or both) and when brown and crumbly add a can of chopped tomatoes and chopped mushrooms. Add thyme, salt and pepper to your taste (some red pesto can be added too). Cook for fifteen minutes and hey presto your done. If you like you can add some chopped red bell pepper at last minute. Enjoy. 

Afgelopen maandag terwijl ik van A naar B liep kwam ik langs een moestuin met nog enkele spruitjes en boerenkool. De temperatuur was onder nul. Beide groenten kunnen worden blootgesteld aan lage temperaturen en de smaak wordt erdoor verbetert omdat de vorst ervoor zorgt dat het suikergehalte toeneemt en waardoor de bittere smaak afneemt. Mijn man houdt van boerenkool speciaal wanneer het is gemaakt in de ‘traditionele Nederlandse manier’: stampot boerenkool, aardappelpuree, gerookte worst en vlees saus. De rookworst bij voorkeur van een bepaald merk.

IMG_3552Ik ben niet zo’n fan van de rookworst, dus ik maakte het ooit eens met een zelfgemaakte saus. Mijn man vond de saus lekker en sindsdien heb ik het vaak gemaakte. Vorige week aten boerenkool gemaakt van een recept dat ik vond ik in een tijdschrift. Mijn man vroeg of ik de boerenkool met mijn saus weer eens kon maken. Deze week is er sneeuw in Nederland en de tijd voor een bord met comfort food. Tijd voor mijn versie van stampot boerenkool en zelfgemaakte saus.

Zelfgemaakte saus is heel makkelijk te maken. Zodra de aardappelen en boerenkool koken begin je met het maken van de saus. Begin met wat boter te smelten, voeg gesneden prei of gehakt uien toe en bak 5 minuten. Voeg gehakt toe (rund, varken of beide) en als bruin en kruimelig zijn doe er dan een blikje gehakte tomaten en fijngehakte champignons. Voeg tijm, zout en peper naar smaak toe (wat rode pesto kan ook). Kook vijftien minuten en je bent klaar. Als je wilt kun je nu wat gehakte rode paprika toevoegen. Eet smakelijk.

De Amerikaanse prinses – Annejet van der Zijl

De Amerikaanse prinses is het nieuwste boek van Annejet van der Zijl en gaat over Allene Tew, geboren in Jamestown, een klein pioniersplaatsje in de staat New York, waar zij opgroeit als enig kind van geringe afkomst, maar met een ongekende schoonheid. Jamestown ligt aan een meer en de omgeving groeit aan het eind van de achttiende eeuw uit tot een plek waar de rijkere Amerikanen hun vakanties komen doorbrengen. Als zij in 1890 op achttienjarige leeftijd Tod Hostetter, een miljonairszoon weet zij op dat moment nog niet dat dit de start zal zijn van een turbulent leven. Zo zal haar romance met Tod in een huwelijk eindigen vanwege een niet geplande zwangerschap. In het boek volgen we Allene op de voet zwervend van woonplaats naar woonplaats, huwelijken, scheidingen en weduwschap. Na weduwe geworden te zijn van Tod in 1902 trekt zij met haar twee kinderen naar New York om wederom in 1904 met een miljonairszoon te trouwen, dat via een Paris divorce in 1909 weer ontbonden wordt. In 1912 trouwt zij met Anson Burchard, vice-president bij General Electrics. Met hem reist ze over de wereld ondertussen wonend in de villa’s in New York, Parijs, Londen en Rome. Dit gelukkige huwelijk wordt overschaduwd door het overlijden van haar beide kinderen. Zoon Teddy wordt als gevechtspiloot vlak voor het einde van de Eerste Wereldoorlog uit de lucht geschoten en een paar weken later overlijdt dochter Greta aan de gevolgen van de Spaanse Griep. Een acute hartstilstand van Anson in 1927 maakt Allene voor de tweede keer weduwe en komt er een einde aan een van de meest gelukkige periodes in haar leven.

Allene verruilt in datzelfde jaar Amerika voor Europa. Als de officiële rouwperiode van twee jaar zal zij trouwen met een prins Henry Reuss en door dit huwelijk krijgt zij de titel prinses. Zoals vele adellijke families is ook zijn familie verarmd en de verbintenis met Allene levert zijn familie en hem de financiële middelen om het familiebezit op te knappen en zijn kinderen een goede opleiding te geven. De familie negeert haar volkomen en in 1935 besluit zij het huwelijk te laten ontbinden. Beide echtelieden zijn volkomen uit elkaar gegroeid. Tijdens haar huwelijk met Henry heeft zij vriendschap gesloten met een buurvrouw van Henry Armgard zur Lippe-Biesterfeld, de moeder van Bernhard, de toekomstige echtgenoot van Juliana, kroonprinses van Nederland. Via de paardentrainer van Armgard zal Allene haar vijfde en laatste echtgenoot leren kennen, graaf Pavel Pavlovitch Kotzebue, met wie zij in 1936 trouwt. Deze vijfde echtgenoot zal haar overleven. Allene overlijdt in 1955 in haar zeehuis in Cap-d’Ail aan de Franse Middellandse zeekust.

Het boek is soepel geschreven en staat vooral vol met feiten. Zo vernemen we keer op keer hoeveel kamers haar huizen en appartementen hadden op welke etage appartementen zich bevonden, in welke steden en straten en huisnummers. De enige manier waarop je een beetje gevoel voor Allene krijgt is door de in het boek opgenomen foto’s. Allene gedreven door het pioniersbloed van haar voorvaderen kijkt zelden achterom en gaat na iedere tegenslag weer op zoek naar een nieuwe toekomst, met een nieuwe portie energie ondertussen proberend er het beste van te maken. Allene laat de Amerikaanse mentaliteit zien: vallen, opstaan en opnieuw beginnen. Of zoals Allene haar dienbaren voorhield: ‘If one has the will and persistence, one CAN do things’.

Aan het eind van haar boek geeft Annejet van der Zijl haar gedachte weer bij dit boek. Annejet gewend zijnde aan ‘praten en uiten om teleurstelling en verlies te verwerken’ ziet wel wat in het victoriaanse erfgoed. De negentiende-eeuwers, waren aan haar gepresenteerd als puriteins en bekrompen en tot haar verrassing had zij ze leren kennen als energiek, stoer en sociaal. Deze houding zou mogelijk maatschappelijk voordeel hebben als mensen in staat zouden zijn als zij zich beheersen, disciplineren en, als dat moet, ondergeschikt maken aan een groter geheel. Als je de feiten opsommingen buiten beschouwing laat is het een boeiend boek over het leven van een Amerikaanse vrouw die haar eigen weg gaat en ondanks de vele tegenslagen in haar leven kent overeind blijft.

The American princess, the latest book by Annejet van der Zijl, is about Allene Tew, born in Jamestown, a small pioneer town in upstate New York, where she grew up as the only child of low social status but of unprecedented beauty. Jamestown is located at a lake and its surroundings has growing interests at the end of the eighteenth century into a place where wealthier Americans like to spend their holidays. When in 1890 Allene, at the age of eighteen years meets Tod Hostetter, a millionaire son, she doesn’t know that this will be the start of a turbulent life. Her romance with Tod ends in a marriage because of an unplanned pregnancy. In the book we follow Allene wandering from residence to residence, marriage, divorce and widowhood. After the death of Tod in 1902 she starts living in New York with her two children and will marry a millionaire son in 1904. This marriage ends in 1909 in a ‘Paris divorce’. In 1912 she marries Burchard Anson, vice president at General Electric. For the first time she founds herself in happy relationship and as a couple they travel around the world, meanwhile living in their villas in New York, Paris, London and Rome. This happy marriage is overshadowed by the death of her two children. Son Teddy is as a fighter pilot and just before the end of World War I shot out of the air. Followed by the death daughter Greta a few weeks later who dies from the effects of the Spanish Flu. In 1927 Anson has a sudden cardias arrest and will not survive this attack making Allene widow for the second time. This means the ending of perhaps the happiest periods of her life.

Allene leaves America that year and starts living in Europe. As the official mourning period of two years she will marry prince Henry Reuss and becomes princess. Like many noble families his family is impoverished and the commitment Allene delivers him and his family the financial resources to restore the family estate and the possibility to give his children a good education. The family ignores her completely, and in 1935 she decides to end this marriage by divorcing again. During her marriage to Henry, she meets a neighbor of Henry, Armgard zur Lippe-Biesterfeld, the mother of Bernhard, the future husband of Juliana, Crown Princess of the Netherlands. Through the horse trainer Armgard Allene will meet her fifth and final husband, Count Pavel Pavlovitch Kotzebue, whom she marries in 1936. This fifth husband will survive her. Allene dies in 1955 in its Zeehuis in Cap-d’Ail on the French Mediterranean coast.

The book is well written and is full of facts. We get well informed over and over again how many rooms her houses and apartments had on which floor apartments were located, in which cities, streets and house numbers. The only way how we can see a little more of Allene is when you’re looking at the photo’s that are added to the book. Allene driven by the pioneering blood of her ancestors seldom looks back and goes after every setback searching for a new future with a new portion of energy and in the meantime trying to make the best of it. Allene shows the true American mentality: when you fall, get up and start again. Or in Allene own words: ‘If one has the will and persistence, one CAN do things’,

At the end of her book gives Annejet van der Zijl gives her thoughts she has after writing this book. Annejet being used to ‘talk and express when a disappointment occurs she now sees advantages in the Victorian thought. The nineteenth century, were presented to her as puritanical and narrow-minded period. To her surprise she had come to know them as energetic, tough and social living people. This attitude could possibly have social benefits as people would be able to control themselves, had discipline and when it was necessary there was subordination to a larger whole. If you look through the facts, it can be a fascinating book about the life of an American woman who goes her own way and who despite the many setbacks in her life keeps moving forwards.

51 Typisch Nederlandse Voorwerpen

51 Typisch Nederlandse Voorwerpen is een boek waarin 51 schrijvers elk een voorwerp onder de loep nemen dat typisch voor Nederland zou zijn. De meeste voorwerpen die beschreven worden zijn geen Nederlandse uitvinding, maar de manier waarop de voorwerpen gebruiken en in ons taal verweven zijn maakt ze wel typisch Nederlands. Wat te denken van de kaasschaaf. Niet alleen handig om er prachtige gelijke plakjes kaas mee te maken, maar ook om er een manier van bezuinigen mee aan te geven: de kaasschaafmethode.

51 Typical Dutch items is a book in which 51 writers have written about an object that would be typical for the Netherlands. Most objects that are described are not a Dutch invention, but how these objects are used and sometimes become a part of the Dutch language makes them in the end typical Dutch. The cheese slicer is a great example. Not only convenient to make beautiful equal and thin slices of cheese, but it’s also used to express a way to economize: the well known ‘kaasschaafmethode’. The ‘kaasschaafmethode is a way of equal trimming budgets over several mostly government departments.

De fiets is een populair vervoermiddel in Nederland. Hoe vaak wordt er niet gezegd ‘Ik pak effe de fiets’. De fiets wordt niet alleen als dagelijks vervoermiddel gebruikt, maar ook als rijdend cafe: de bierfiets.

The bike is a populair way to go from A to B in the Netherlands. How often Do the Dutch: ‘I go by bike’. The bicycle is not only used for daily means of transport, but also as a mobile cafe: de bierfiets – the beer bike.

Een aantal voorwerpen laat de Hollandse zuinigheid zien. De koektrommel is goed gevuld, maar wordt wel aangeboden. Neem/Krijg je een tweede kopje koffie of thee, dan wordt de trommel wederom aangeboden. Wat de denken van de lekkere Goudse stroopwafel? Wie had gedacht dat deze bedacht zijn door een Goudse banketbakker en van oorsprong gemaakt werden van kruimels en snippers van eerder gebakken koek, goedkoop meel en stroop. Een andere voorbeeld zijn de Haagse koffiepunten. Alles wat overbleef in de banketbakkerij werd ervoor gebruikt. Deze koffiepunten waren zeer geliefd. Men zal het wel gegeten hebben bij een Haags kopje koffie. Lunchen doen Nederlanders het liefst met een meegenomen boterham. Nog een voorbeeld van zuinigheid. Wie kent de yoghurtdruiper? Tomado maakte ze. Bij het zien van de afbeelding dacht ik ‘ja natuurlijk’. In plaats van de yoghurtdruiper hadden wij de flessenlikker om het laatste restje uit de fles te krijgen. Altijd leuk om te doen en ruzie wiens beurt het was om de fles yoghurt of vla te mogen leeg trekken. Beide voorwerpen doen geen dienst meer sinds de introductie van de pakken.

A number of articles are showing the famous dutch thrift. The biscuit tin is well filled and offered with your cup of coffee or tea. If you take a second cup of coffee or tea or when it’s offered the biscuit tin will be offered again. How about the famous Dutch ‘stroopwafel’ (syrup waffle). Who would have thought that these were invented by a Dutch bake living in Gouda and were originally made of crumbs and scraps of previously baked cake, cheap flour and syrup. Another example are ‘de Haagde koffiepunten’ – the Hague coffee cake slices. All what was sliced of from cakes and broken biscuits was stored in a big tin until there was enough to produce the cake slices. A good combination to eat with a famous ‘Haags kopje koffie’ – a very small cup of coffee. Dutch prefer to lunch with a sandwich brought from home. Another example of thrift. Who knows yoghurtdruiper? Tomado made them. Upon seeing the picture I thought ‘yes of course’. In place of the yoghurtdruiper we had the bottle scraper to scrap the last bits of yoghurt or vla out of the bottle. Always fun to do and there was always an argument whose turn it was to be the one to do this job. Both objects do no more since the introduction of the milk packs.

Een aantal voorwerpen roepen herinneringen bij mij op. Neem de Solex, daar reed bij ons in het dorp de wijkverpleegster op gekleed in een zwart leren jas. Tijdens mijn middelbare school jaren was de Solex ineens populair en ik heb er ook een tijdje meegereden. Tegenwoordig zijn er bedrijven die gespecialiseerd zijn in uitjes met de Solex. Mijn opa rookte sigaren, waaronder bolknak. Mijn opa nestelde zich dan in een luie stoel met de sigaar. Het cellofaantje ging eraf en dan het bandje. Het bandje was voor een van de kleinkinderen. Als kind heb ik deze sigarenbandjes wel verzameld. Elke stad had op zaterdag wel een draaiorgel spelen en de orgelman die met zijn centenbakje liep te rammelen.

Many objects evoke memories. Take the Solex. In my home village it was used by the district nurse dressed in a long black leather coat. During my high school years, the Solex was suddenly popular and I also had one for a while. Today there are companies that are specialized in trips by Solex. My grandfather used to smoked cigar, including the ‘bolknak’. My grandfather settled himself in an easy chair together with his cigar. The cellophane tape went off and then the cigar band. The cigar band was for the one of his grandchildrens. As a child I have collected this cigar bands. Each city had on Saturday a barrel organ or street organ out in the street playing all kinds of music. The organ grinder collected money by rattling his penny tray. 

51 voorwerpen zijn teveel om ze allemaal langs te lopen. Veel verhalen roepen herinneringen op en een glimlach. Zo kan ik geen ANWB-paddestoel passeren zonder er een blik op te werpen ook al weet ik precies waar ik ben. En de koeltrommel? Die staat bij mij gewoon op tafel. Iedereen mag pakken waar die behoefte aan heeft. Waarom? Het spaart degene die niets willen ‘Nee dank je, ik hoef niet’.

51 objects have been too much to walk them all along. Many stories evoke memories and a smile. I can not pass a ANWB-paddestoel without looking at it although I know exactly where I am. And the biscuit tin? This stands on the table. Anyone can take what he or she likes to eat. Why? It saves people to say ‘no thank you’ if they don’t want anything.

Fabric Tulips for New-Zealand

Fabric Tulips for New-Zealand

Fabric Tulips for New-Zealand are made to go to New-Zealand. A few Dutch who are going to New-Zealand would like to give their hosts something typical Dutch. They were looking for something durable and that would endure the flight. When they saw my fabric tulips they decided to contact me. Last year I made this tulips too. Sometimes I get a request to make some of these tulips. This time I was asked to make 15. The flowers had to come in three different colors. The fabric had to have red, blue, and orange. In my leftover fabric I found three leftover pieces of fabric that probably would fit the request. They were approved by the client and after measuring I found I had enough fabric to make five tulips out of each piece of leftover fabric.

Fabric Tulips for New-Zealand

Fabric Tulips for New-Zealand

x3oprijIMG_1057Fabric Tulips for New-Zealand zijn gemaakt van stof en gaan naar Nieuw-Zeeland. Een paar Nederlanders die naar Nieuw-Zeeland gaan willen hun gastheren graag iets typisch Nederlands geven. Zij waren op zoek naar iets wat de vliegreis zou overleven. Na het zien van mijn tulpen besloten ze om contact met mij op te nemen. Vorig jaar maakte ik deze tulpen ook al een keer. Soms krijg ik een verzoek om een aantal van deze tulpen te maken. Deze keer waren het er 15 met de bloemen in drie verschillende kleuren, het liefst rood, blauw en oranje. In mijn restjes stoffen vond ik drie overgebleven stukjes stof die mogelijk zouden passen. De stofjes werden goedgekeurd en er was genoeg om uit elk stofje er vijf tulpen te maken.
I do like to make small
things out of leftover fabric. Making useful things from leftover fabric is really satisfying and a lovely way to get rid of them instead of throwing them away. On the internet you can find all kinds of projects for them and when I find a project I like I place it on my own Pinterest bord. 

xalle15IMG_1079Ik vind het leuk om kleine dingen te maken van restjes stof. Het maken van nuttige dingen uit overgebleven stof is echt bevredigend en een mooie manier om ze te gebruiken zonder weg te gooien. Een zoekvraag op internet levert leuke ideeën op en als ik iets leuk vind dan zet ik dit op mijn eigen Pinterest bord.

The green silk was originally bought for a blouse more then thirty years ago. It was in a time that it was fashion to combine blue and green, but when fashion changed  green combined with blue didn’t fit in the color scheme anymore. The green fabric became stash and small pieces of the fabric were used over the years for many projects.
De groene zijde is meer dan dertig jaar geleden gekocht voor een blouse. Het was in die tijd mode om blauw en groen te combineren, maar tijden veranderen en groen gecombineerd met blauw paste niet in het kleurenschema. De groene stof werd voorraad en kleine stukjes van de stof werden door de jaren heen voor vele projecten gebruikt.

xvan achterIMG_1061The make of these fifteen tulips is the same as already described in the other post except that the flowers have fusible interfacing just like the leaves to give them stiffness too. The tulips turned out beautiful and the clients are pleased with the result. 

Het maken van deze vijftien tulpen is dezelfde als reeds in het andere bericht beschreven, behalve dat deze keer zowel de blaadjes als de bloemen plakvlieseline hebben. De tulpen zijn goed gelukt en de opdrachtgevers zijn tevreden met het resultaat.

Total costs: Yarn €2,00. Pipe Cleaners €2,00, Broche pins €7,50, Fiberfill €1,50, Fusible interfacing €2,00

Time used for this project: cutting 2h, sewing 20h

xinspijkermandIMG_1087Totale kosten: Garen € 2,00. Pijpenragers €2,00, Broche spelden €7,50, Fiberfill €1,50, versteviging €2,00

Arbeidsuren voor dit project: knippen 2uur, naaien 20uur

Over the cast customized pants

IMAG0193 aanThis pants are customized to go over the cast for our eldest daughter. A couple of weeks she has been operated a and has two legs in cast. Most of the times she wears a pair of jogging trousers, but she wanted a pair suitable pants to wear outside the house. I started with a RTW bought trousers and ripped the side seam out from the end of the pockets to the bottom. In my leftover fabric we found some black and dark grey. After some fabric matching and color discussion for the gussets she decided that she wanted them in dark grey. IMG_3432 half opgevouwenThe next step was to work out how wide the gussets would have to be at hem of the pants. Another thing to be aware of was the final result after the alterations: the proportions in the pants had to stay in balance. After a few attempts the pants had the right proportions and the wide was big enough. Sewing the gussets in the legs and the hemming were done in one hour. The only thing left was doing some pressing and the pants were ready to wear.

IMG_3424 hele broekDeze broek is onze oudste dochter aangepast. Eee paar weken terug is zij geopereerd aan beide benen en die zitten nu in het gips. Meestal draagt zij een joggingbroek, maar van buitenhuis wilde zij graag een nette broek. Uit een gekochte broek werden de zijnaden van zakken tot zomen getornd. In de zak met stofresten vond ik zwarte en donker grijze stof. IMG_3430 begin gussetUiteindelijk werd besloten om voor het donkergrijs te kiezen. De volgende stap was om de spie zo te maken dat er genoeg ruimte zou ontstaan, maar ook dat het uiterlijk van de broek in proporties bleef. Na wat pogingen werd de juiste maat spie gevonden. Het inzetten van de spie en het naaien van de zoom kostte een uur werk. Na het persen van de broek was de broek klaar om gedragen te worden.

Big Bold Beauty

x Schermafbeelding 2016-01-06 om 16.29.26The Big Bold Beauty is a triangle shaped scarf special made for our eldest daughter. After seeing lots of big bold triangle shaped shawls in the shops our eldest daughter asked me if I could knit a x IMAG0205 half zij omsimilar scarf for her. Knitted scarf are beautiful pieces of accessories that can be wrapped around the neck preventing the neck and upper body getting cold. Although widely used during the winter season a scarf and also be useful for the other three seasons. There are so many many patterns around with beautiful designs and/or color combination that choosing a pattern can be very hard. 
De Big Bold Beauty is een driehoekige sjaal die ik gebreid heb voor onze oudste dochter. Na het zien van grote driehoekige shawls in de winkels vroeg onze oudste dochter aan mij of ik zoiets voor haar kon breien. Gebreide sjaal zijn heerlijke accessoires die rondom de hals kunnen worden gedragen om te voorkomen dat de hals en bovenlichaam koud worden. In de winter is de sjaal zeer geliefd mar ook voor de andere drie seizoenen kan het zeer nuttig zijn. Er zijn zo veel verschillende patronen rond met mooie ontwerpen en / of kleurencombinatie dat het kiezen van een patroon moeilijk kan zijn.

x IMG_3403 opgvouwen beide randenOur daughter wanted a simple design with a border pattern along the shawl. She also wanted the scarf to be wearable on both sides. After knitting some swatches she decided to choose for a simple knit-garter stitch/pattern. The pattern was a quick and easy to knit. Something you can do while watching television. The pattern is extremely flexible and done with bulky yarn using needle size 7.0mm. The knitting starts at the centre of the back and will increase as long and wide as you want to knit or the length desired. The making of this scarf asked for 600m of yarn, fringes included. Chose a plain and simple yarn by this way the pattern will be more visible. When you want a more looser scarf  with more drape just take a lease bulky yarn, use needles 1-2 sizes larger then required for the chosen yarn. It’s easy enough for the beginning knitter, yet the more experienced will enjoy it too for the little twist. Do you like to knit this scarf? The pattern can be found here.

x IMG_3401 heel ribbel randOnze dochter wilde een eenvoudig ontwerp met een rand langs de sjaal. Ze wilde ook dat de sjaal draagbaar zou zijn aan beide kanten. Na het breien van een aantal voorbeelden besloot ze te kiezen voor een eenvoudige gebreide-ribbelsteek/patroon dat snel, makkelijk en voor de televisie te doen is met breinaald 7.0mm. Het patroon bij de punt van de sjaal en je breit net zolang door als je zin of garen hebt. Het maken van deze sjaal kost 600m breigaren, inclusief franjes. Kies voor een eenvoudige garen zodat het patroon goed zichtbaar is. Voor een lossere sjaal neem je iets dunnere breigaren, en gebruik naalden 1-2 maten groter dan bij het gekozen breigaren hoort. Het patroon is makkelijk genoeg voor de beginnende breister, maar de meer ervarener zullen het ook wel kunnen waarderen. Deze sjaal zelf breien? Het patroon vind je hier.

Time used for this project: 24h

Arbeidsuren voor dit project: 24uur

Blijven Ademhalen Hedi de Vree

Uit nieuwsgierigheid besloot ik ‘Blijven Ademhalen’ geschreven door Hedi de Vree te kopen. De titel intrigeerde me. Hoe vaak zeggen we niet tegen elkaar in moeilijke periodes ‘blijven ademhalen’. Het boek is vlot geschreven zonder dat je het gevoel krijgt te maken te hebben met iemand die door een ongelukkig periode in haar leven gaat.

The book ‘Blijven Ademhalen’ by Hedi de Vree made me curios and I decided to buy it. The title intrigued me. How often do we say to each other in difficult times ‘blijven ademhalen’ (‘keep breathing’0. The book is well written without having to create the feeling to have someone who is going through an unhappy period in her life.

Hedi keert terug naar Nederland, haar echtgenoot achter latend in het buitenland. Er is twijfel over haar werk, haar huwelijk, haar relatie met haar recentelijk overleden moeder. Alleen in haar appartement doet ze zich te goed aan alcohol en het eten van junkfood. Op een avond ziet ze mensen uit een gebouw komen die zojuist een yoga hebben beoefend. Deze zien er gelukkig uit. Hedi besluit zich aan te melden voor yoga en gaat het avontuur aan. Tijdens de yogaoefeningen komt ze in aanraking met zaken als kracht, balans, evenwicht, rust en flexibiliteit.

Hedi decides to go back to the Netherlands, leaving her husband abroad. There is doubt about her job, her marriage, her relationship with her recently deceased mother. Alone in her apartment, she does drink to much alcohol and eating junk food. On evening returning from work she sees some people coming from a building just been having practicing yoga. They seem so happy in her eyes. Hedi decision to sign up for yoga and to see what ik wil bring her. During the yoga exercises she experience strength, balance, balance, relaxation and flexibility.

Dit gaat uiteraard niet zonder slag of stoot. Doorzettingsvermogen, wil, focus en blijven ademhalen brengen haar steeds verder. Gaandeweg het boek leert ze om vrede te krijgen met de relatie die ze had met haar moeder, maar bovenal met zichzelf. Dat dit haar lukt heeft te maken met het feit dat ze besluiten durft te nemen, durft te proberen of iets haar zal lukken en naar zichzelf leert kijken en ondertussen blijven ademhalen.

This of course does not come without some struggle. Perseverance, power, focus and keep breathing take her even further. While the book continues she learns to accept the relationship she had with her mother, but most of all with herself. That she achieves this all has do to with the fact that she dares to make decisions, dares to try something new, learn to look at herself excepting who she is and meanwhile keep breathing.

Zircon Cocktail Dress or LBD

xjurk voor_10282016 sewings starts with a new dress. One of the garments which is still missing from my closet is a LBD. A LBD (Little black dress) is a black evening or cocktail dress, cut simply and often quite short. On the 8th of December in the last year Paprika Patterns released  a new sewing pattern: the Zircon dress and I had the change to write a review for this dress. As reviewers we were allowed to alter or hack the pattern as we wanted. After some thinking I decided to make a cocktail version of the Zircon dress and leave the insets at the bottom out of the dress and change the front yoke a little bit. Almost three months ago I bought this beautiful black Ponte di Roma with the intention to turn it into a LBD and I decided to use the Ponte di Roma for my version of the Zircon dress. For the yokes I decided to use black faux leather fabric with some stretch, but when I went to the fabric shop to buy it sadly there wasn’t enough available anymore. Then I found black stretch lace fabric and after some thinking I decided to use that and make the yokes of Ponte di Roma and cover them with black stretch lace. The lace has a geometric pattern that would underline the shape of the yokes perfectly.

xjurk zij voor_10322016 open ik met een nieuwe jurk. Een van de kledingstukken die nog steeds ontbrak aan mijn kledingkast was een LBD. Een LBD (Little Black Dress) is een zwart cocktail jurkje eenvoudig van snit en vaak kort van lengte. Paprika Patterns kwam vorig jaar op 8 december met een nieuw patroon: de Zirkoon Dress en ik werd gevraagd om een recensie voor deze jurk te schrijven. Recensenten kregen de vrije hand en we mochten wijzigingen in het patroon aanbrengen. Na wat denken besloot ik om een cocktail versie van de Zirkoon Dress te maken en de inzetstukken aan de onderkant van de jurk weg te laten en de voorkant pas een beetje te veranderen. Bijna drie maanden geleden kocht ik deze mooie zwarte Ponte di Roma met de intentie om het te gebruiken voor een LBD en ik besloot om de Ponte di Roma te gebruiken voor mijn versie van de Zirkoon Dress. Voor de passen wilde ik zwarte kunstleren stof gebruiken, maar toen ik het wilde kopen was er helaas niet genoeg meer. Wel zag ik zwarte stretch kant stof liggen en ik besloot dit te gebruiken. Het kant heeft een geometrisch patroon dat zeer goed past bij de vorm van de passen. De passen zijn zowel van Ponte di Roma als van het zwarte stretch kant gemaakt.

x jurk achter_1034The making of the dress was very easy. The hardest part are sewing the yokes on the body. The instructions that comes with pattern to set the yokes in are well written and drawing are clear. On the website of Paprika Patterns you also can find a clear tutorial with a lot of photo’s for a more visual sewer. If you follow them the result will be amazing. 

De jurk is eenvoudig te maken. Het moeilijkste is om de passen strak aan de jurk te naaien. De naai-instructies die bij het patroon zitten geven duidelijk aan hoe je te werk moet gaan aan de hand van duidelijke tekeningen. aan de jukken in zijn goed geschreven en zeer duidelijk. Daarnaast is er op de website van Paprika Patterns ook een duidelijke handleiding te vinden met veel foto’s voor een meer visueel ingestelde naaier. Als je de instructies goed volgt kan het niet mislukken.

xpas voor_1041I made a size 3. After the yokes and sleeves were set to the bodice parts I basted the side seams. After fitting the dress I pinned the side seams to the fit I desired. The neckline is finished with a bias band made out of a piece of leftover black lining.The whole dress is stitched with a stretch triple straight stitch including the side seams because I wanted to press the side seams open too. If you make this dress or sweater make sure that the yokes, front, back and insets are  cut straight and crisp for a neat finish. The hems of the dress and sleeves are done with a twin needle. The Zircon cocktail dress turned exactly into a LBD the way I wanted it. It’s is pleasant to wear and the shoulder inset give the garment an interesting and outstanding feature.

Voor mijn jurk heb ik maat 3 gebruikt. Nadat de passen en mouwen aan de jurk waren genaaid heb ik de zijnaden geregen. De zijnaden werden afgespeld naar de gewenste pasvorm. De gehele jurk is gestikt met een elastische drievoudige rechte steek waaronder de zijnaden, omdat ik deze wilde open strijken. Als je deze jurk of trui maakt is het van belang om de passen en de jurk goed scherp te knippen voor een nette verwerking van de naden. De zomen van de jurk en de mouwen worden gedaan met een tweelingnaald. De Zirkoon cocktailjurk precies de LBD geworden die ik voor ogen had, is prettig om te dragen en de schouderpassen zijn een opvallende en leuk detail.

xpas achter 1044Total cost: Ponte di Roma €24.00. Stretch Lace €8.00. Yarn €3.50.

Time used for this project: cutting 1h, sewing 6h

Totale kosten: Ponte di Roma €24.00. Rekbare Kant €8.00. Garen €3.50.

Arbeidsuren voor dit project: knippen 1uur, naaien 6uur


Conclusion:
One of the big advantages of this pattern is that the seam allowances are included. This is great help when you are cutting the insets and yokes. The making of this garment was pretty easy, but sewing the insets must be done neatly for the best outcome. If you do take some time it is doable to get a crisp result. How the finally garment will look is also determined by the choice of fabric. Although the original design was meant as a comfortable to wear garment I’m really pleased with my Zircon cocktail dress version. When I started making the dress I was a little bit worried if the yokes would fit my shoulders and that the top of the sleeves would fit. The sleeve does fit and although the yokes don’t hang down that much it . The other In the future I will certainly make the sweater version too and perhaps the dress, but then as comfortable, cozy and easy to wear dress.

xxjurk voor_1029Conclusie: Een van de grote voordelen van dit patroon is dat de naadtoeslagen zijn inbegrepen. Dit is handig bij het knippen  van de passen en de jurk. Het naaien van deze jurk was vrij eenvoudig, maar het aannaaien van de passen moet netjes gebeuren om een goed resultaat te krijgen. Als je even de tijd ervoor neemt is het goed te doen om het beoogde resultaat te krijgen. Hoe het uiteindelijk kledingstuk eruit zal komen te zien wordt mede bepaald door de keuze van de stof. Hoewel het oorspronkelijke bedoeld was als een comfortabele jurk ben ik zeer tevreden met mijn Zirkoon cocktailjurk versie. Toen ik begon de jurk was ik een beetje bezorgd of de passen breed genoeg zouden zijn voor mijn schouders en de bovenkant van de mouwen niet te krap zouden zijn. De mouwen zitten goed al hangen de passen niet zoveel op mijn armen als op de website van Paprika Patterns te zien is. In de toekomst zal ik zeker de trui versie ook een keer maken en misschien wel de jurk, maar dan in de comfortabele en gemakkelijk versie.

New year and good intentions

Just like many others I always start each new year with some good intentions. Last year I wrote my intentions down on a bucket list. It had ten items and four of them are done. Starting my website/blog was one of them, another one was sewing a Chanel jacket. Seven goals were scored. Two 2015-items are now on the list for this year. How to deal with my stash fabrics is one of the eight new items. Another thing I want to tackle this year are my never used sewing magazines and sewing patterns. This year I will try to use only patterns that I already have or drafted by myself.

Ieder jaar begint met goede voornemens. Vorig jaar heb ik tien voornemens op een bucket list geschreven. Een website/blog starten was er een en een ander was een Chanel jacket maken. Uiteindelijk heb ik er zeven weg kunnen strepen. Twee staan er nu op de lijst voor dit jaar zo ook hoe ga ik om met mijn stoffen voorraad. Daarnaast ga ik kleding maken uit mijn nooit gebruikte naaitijdschriften en patronen.

Last year I joined a stash-busting-group and also a stash-busting-SAL-group on Facebook. When I joined the first group I had about 35m of fabric in my closet. Now with start of 2016 there’s exactly 32.75m of fabric in my closet. There is also one large supermarket shopping bag with pieces of leftover fabric and one shelf of discarded clothes. One can say: ‘I’ve lost 2.25m fabric’. My sewings tells another story. Some of my stash fabric turned into clothes, but I also added some new fabrics to my stash.

Vorig jaar ben ik lid geworden van een stash-busting-groep en ook van een stash-busting-SAL-groep op Facebook. Bij de start had ik 35m in mijn kast. Nu bij het begin van 2016 heb ik precies 32.75m aan stof in mijn kast. Daarnaast heb ik nog een grote supermarkt tas vol met restanten en een plank vol met afgedankte kleding. Je zou kunnen zeggen er is 2.25m minder op de plank. Mijn gemaakte kleding vertelt iets anders. Sommige stoffen uit mijn voorraad is kleding geworden, maar er is ook nieuwe voorraad bijgekomen.

Where to start. How can I avoid that there’s more fabric coming in then going out in 2016. Pin photo’s on the closet door to remind me of what’s already there? Staying away from fabric shops and fabric markets? When I started sewing my Sinterklaas gifts I also started sorting out my stash fabrics and made arrangements with them. Then I took photo’s and made sewing plans in the following weeks. The keyword was Wardrobe planning. What are my plans. Here we go.

Hoe te beginnen. Hoe kan ik vermijden dat er stof bij komt in 2016. Foto’s van de stoffen voorraad op de kastdeur plakken? Stoffenwinkels en stoffenmarkten vermijden? Toen ik begon met het naaien van de Sinterklaas cadeautjes heb ik ondertussen ook mijn voorraad in kaart gebracht en bedacht wat ik ervan zou gaan maken met in mijn achterhoofd: Wardrobe planning.

IMG_3348 serie 1

from left to right:

  • a pair of trousers
  • a T-shirt with black contrast
  • Dusty-top LMV (from LMV-magazine I bought last year)
  • light coat version 1 for the August stash busting SAL
  • a sparkling sweater
  • a white T-shirt with a twist
  • a pair of trousers

IMG_3351 serie 2

from left to right:

  • jeans
  • a long summer blouse
  • the Sassy Liberian blouse (a pattern I already have)
  • a light summer blouse
  • shirt fort the January stash busting SAL with David Page Coffin
  • light coat version 2 for the August stash busting SAL
  • blue T-shirt
  • summer dress

IMG_3356 serie 3

from left to right

  • black and white woven for a blouse
  • black and white woven  for a blouse
  • black and red knitted for a dress
  • black with black dots knitted for a sweater
  • blue-brown-white jersey stripe
  • leftover from the 2015 Christmas dress
  • black and brown for a cardigan coat
  • Chanel fabric for a Chanel jacket
  • Tartan for a jacket
  • dark grey for a light coat

The next question is how realistic are these plans and ideas. What is certainly going to happen. The most likely are the makes mentioned at photo 1 and photo 2. The black and brown in photo 3 for a cardigan sweater coat will match with the pair of trousers the first on the left in photo 1. The shirt-making workbook will be used for the black-white flowery blouse shown in photo 3. The most unlikely sewing will be the Chanel jacket. Last year I made this almost Chanel jacket. A Chanel jacket is one of my favorite items, but sewing this type of jacket is a challenge. If I succeed two-third of my fabric stash will be turned into garments. 2016 has also an extra sewing day: instead of 365 days I’ve 366. Lucky me. 

De volgende vraag is hoe realistisch deze plannen zijn. Wat gaat er zeker gebeuren. Wat zeker gaat lukken is de kleding genoemd bij foto 1 en foto 2. Het zwart met bruin van foto 3 past bij de linker broek van foto 1. De shirt-making workbook zal ook weer gebruikt worden voor de zwart-witte bloemenstof van foto 3. Het minst waarschijnlijk is het Chanel jasje. Vorig jaar maakte ik de almost Chanel jacket. Hoewel het een van mijn favoriete kledingstukken is, blijft het een uitdaging. Als ik slaag dan is ongeveer tweederde van mijn stof voorraad kleding geworden. 2016 heeft ook nog eens een extra dag: 366 in plaats van 365.