Tag: books

Overview 2016 #ninebest2016

Overview 2016 #ninebest2016 – the highlights

Overview 2016 #ninebest2016 is a showcase of my nine best of 2016. On IG you can see a lot of people showing their nine best of 2016. Everyone has his own subject that he or she wants to show. Overview 2016 #ninebest2016 in my case are sometimes based on popularity (likes or re-pins), requests or personal preference. In no particular order they are:

  • reaching 200 IG-followers
  • request to sew two male Chino trousers
  • my participation in the KNIPster 2016 sewing award (Looking Like Audrey Hepburn is my personal favourite)
  • sewing ‘zorgenvriendjes’ for UZ-Gent
  • these new bought shoes
  • Jeanius Denim Softy Pig refashion (> 201 re-pins)
  • sewing a T-shirt from leftover fabric inspired by the YSL Mondrian dress
  • walking an average of 10.000 steps a day and having unexpected views
  • cooking with 5 ingredients

Overview 2016 #ninebest2016

(meer…)

51 Typisch Nederlandse Voorwerpen

51 Typisch Nederlandse Voorwerpen is een boek waarin 51 schrijvers elk een voorwerp onder de loep nemen dat typisch voor Nederland zou zijn. De meeste voorwerpen die beschreven worden zijn geen Nederlandse uitvinding, maar de manier waarop de voorwerpen gebruiken en in ons taal verweven zijn maakt ze wel typisch Nederlands. Wat te denken van de kaasschaaf. Niet alleen handig om er prachtige gelijke plakjes kaas mee te maken, maar ook om er een manier van bezuinigen mee aan te geven: de kaasschaafmethode.

51 Typical Dutch items is a book in which 51 writers have written about an object that would be typical for the Netherlands. Most objects that are described are not a Dutch invention, but how these objects are used and sometimes become a part of the Dutch language makes them in the end typical Dutch. The cheese slicer is a great example. Not only convenient to make beautiful equal and thin slices of cheese, but it’s also used to express a way to economize: the well known ‘kaasschaafmethode’. The ‘kaasschaafmethode is a way of equal trimming budgets over several mostly government departments.

De fiets is een populair vervoermiddel in Nederland. Hoe vaak wordt er niet gezegd ‘Ik pak effe de fiets’. De fiets wordt niet alleen als dagelijks vervoermiddel gebruikt, maar ook als rijdend cafe: de bierfiets.

The bike is a populair way to go from A to B in the Netherlands. How often Do the Dutch: ‘I go by bike’. The bicycle is not only used for daily means of transport, but also as a mobile cafe: de bierfiets – the beer bike.

Een aantal voorwerpen laat de Hollandse zuinigheid zien. De koektrommel is goed gevuld, maar wordt wel aangeboden. Neem/Krijg je een tweede kopje koffie of thee, dan wordt de trommel wederom aangeboden. Wat de denken van de lekkere Goudse stroopwafel? Wie had gedacht dat deze bedacht zijn door een Goudse banketbakker en van oorsprong gemaakt werden van kruimels en snippers van eerder gebakken koek, goedkoop meel en stroop. Een andere voorbeeld zijn de Haagse koffiepunten. Alles wat overbleef in de banketbakkerij werd ervoor gebruikt. Deze koffiepunten waren zeer geliefd. Men zal het wel gegeten hebben bij een Haags kopje koffie. Lunchen doen Nederlanders het liefst met een meegenomen boterham. Nog een voorbeeld van zuinigheid. Wie kent de yoghurtdruiper? Tomado maakte ze. Bij het zien van de afbeelding dacht ik ‘ja natuurlijk’. In plaats van de yoghurtdruiper hadden wij de flessenlikker om het laatste restje uit de fles te krijgen. Altijd leuk om te doen en ruzie wiens beurt het was om de fles yoghurt of vla te mogen leeg trekken. Beide voorwerpen doen geen dienst meer sinds de introductie van de pakken.

A number of articles are showing the famous dutch thrift. The biscuit tin is well filled and offered with your cup of coffee or tea. If you take a second cup of coffee or tea or when it’s offered the biscuit tin will be offered again. How about the famous Dutch ‘stroopwafel’ (syrup waffle). Who would have thought that these were invented by a Dutch bake living in Gouda and were originally made of crumbs and scraps of previously baked cake, cheap flour and syrup. Another example are ‘de Haagde koffiepunten’ – the Hague coffee cake slices. All what was sliced of from cakes and broken biscuits was stored in a big tin until there was enough to produce the cake slices. A good combination to eat with a famous ‘Haags kopje koffie’ – a very small cup of coffee. Dutch prefer to lunch with a sandwich brought from home. Another example of thrift. Who knows yoghurtdruiper? Tomado made them. Upon seeing the picture I thought ‘yes of course’. In place of the yoghurtdruiper we had the bottle scraper to scrap the last bits of yoghurt or vla out of the bottle. Always fun to do and there was always an argument whose turn it was to be the one to do this job. Both objects do no more since the introduction of the milk packs.

Een aantal voorwerpen roepen herinneringen bij mij op. Neem de Solex, daar reed bij ons in het dorp de wijkverpleegster op gekleed in een zwart leren jas. Tijdens mijn middelbare school jaren was de Solex ineens populair en ik heb er ook een tijdje meegereden. Tegenwoordig zijn er bedrijven die gespecialiseerd zijn in uitjes met de Solex. Mijn opa rookte sigaren, waaronder bolknak. Mijn opa nestelde zich dan in een luie stoel met de sigaar. Het cellofaantje ging eraf en dan het bandje. Het bandje was voor een van de kleinkinderen. Als kind heb ik deze sigarenbandjes wel verzameld. Elke stad had op zaterdag wel een draaiorgel spelen en de orgelman die met zijn centenbakje liep te rammelen.

Many objects evoke memories. Take the Solex. In my home village it was used by the district nurse dressed in a long black leather coat. During my high school years, the Solex was suddenly popular and I also had one for a while. Today there are companies that are specialized in trips by Solex. My grandfather used to smoked cigar, including the ‘bolknak’. My grandfather settled himself in an easy chair together with his cigar. The cellophane tape went off and then the cigar band. The cigar band was for the one of his grandchildrens. As a child I have collected this cigar bands. Each city had on Saturday a barrel organ or street organ out in the street playing all kinds of music. The organ grinder collected money by rattling his penny tray. 

51 voorwerpen zijn teveel om ze allemaal langs te lopen. Veel verhalen roepen herinneringen op en een glimlach. Zo kan ik geen ANWB-paddestoel passeren zonder er een blik op te werpen ook al weet ik precies waar ik ben. En de koeltrommel? Die staat bij mij gewoon op tafel. Iedereen mag pakken waar die behoefte aan heeft. Waarom? Het spaart degene die niets willen ‘Nee dank je, ik hoef niet’.

51 objects have been too much to walk them all along. Many stories evoke memories and a smile. I can not pass a ANWB-paddestoel without looking at it although I know exactly where I am. And the biscuit tin? This stands on the table. Anyone can take what he or she likes to eat. Why? It saves people to say ‘no thank you’ if they don’t want anything.

Blijven Ademhalen Hedi de Vree

Uit nieuwsgierigheid besloot ik ‘Blijven Ademhalen’ geschreven door Hedi de Vree te kopen. De titel intrigeerde me. Hoe vaak zeggen we niet tegen elkaar in moeilijke periodes ‘blijven ademhalen’. Het boek is vlot geschreven zonder dat je het gevoel krijgt te maken te hebben met iemand die door een ongelukkig periode in haar leven gaat.

The book ‘Blijven Ademhalen’ by Hedi de Vree made me curios and I decided to buy it. The title intrigued me. How often do we say to each other in difficult times ‘blijven ademhalen’ (‘keep breathing’0. The book is well written without having to create the feeling to have someone who is going through an unhappy period in her life.

Hedi keert terug naar Nederland, haar echtgenoot achter latend in het buitenland. Er is twijfel over haar werk, haar huwelijk, haar relatie met haar recentelijk overleden moeder. Alleen in haar appartement doet ze zich te goed aan alcohol en het eten van junkfood. Op een avond ziet ze mensen uit een gebouw komen die zojuist een yoga hebben beoefend. Deze zien er gelukkig uit. Hedi besluit zich aan te melden voor yoga en gaat het avontuur aan. Tijdens de yogaoefeningen komt ze in aanraking met zaken als kracht, balans, evenwicht, rust en flexibiliteit.

Hedi decides to go back to the Netherlands, leaving her husband abroad. There is doubt about her job, her marriage, her relationship with her recently deceased mother. Alone in her apartment, she does drink to much alcohol and eating junk food. On evening returning from work she sees some people coming from a building just been having practicing yoga. They seem so happy in her eyes. Hedi decision to sign up for yoga and to see what ik wil bring her. During the yoga exercises she experience strength, balance, balance, relaxation and flexibility.

Dit gaat uiteraard niet zonder slag of stoot. Doorzettingsvermogen, wil, focus en blijven ademhalen brengen haar steeds verder. Gaandeweg het boek leert ze om vrede te krijgen met de relatie die ze had met haar moeder, maar bovenal met zichzelf. Dat dit haar lukt heeft te maken met het feit dat ze besluiten durft te nemen, durft te proberen of iets haar zal lukken en naar zichzelf leert kijken en ondertussen blijven ademhalen.

This of course does not come without some struggle. Perseverance, power, focus and keep breathing take her even further. While the book continues she learns to accept the relationship she had with her mother, but most of all with herself. That she achieves this all has do to with the fact that she dares to make decisions, dares to try something new, learn to look at herself excepting who she is and meanwhile keep breathing.

The Help – een Keukenmeiden roman

Our youngest daughter gave me this book almost two years ago. When I saw the title I expected a book from the Bouquet series, $1 romance book. It disappeared up the pile under my bed. After finishing Het Bezoek I decided to pick up this book and when I read the backflip I learned that the book takes place in the 60s of the last century. After the first five pages, I felt that I recognized it. It turned out that I had seen the film version of the book. The story is told by three women. Eugenia, nicknamed Skeeter, a white woman just graduated and returned to the home of her parents in Jackson Mississippi. She aspires to be a writer, but begins as a reporter for the local newspaper. Aibileen, the black help of Skeeters best friend. She helps Skeeter writing the weekly answers to household questions. Minny, the black help who has the heart on her sleeve and laid off several times because of her big mouth.

Dit boek kreeg ik van onze jongste dochter ruim anderhalf jaar geleden. Het verdween op de stapel onder mijn bed. Door de titel verwachtte ik eerder een boek uit de Bouquet reeks dan een boek dat zich afspeelt in de jaren 60 van de vorige eeuw. Na de eerste vijf pagina’s had ik het gevoel dat ik het ergens van kende. Uiteindelijk bleek dat ik de verfilming van het boek gezien had. Het verhaal wordt verteld door drie vrouwen. Eugenia, bijgenaamd Skeeter, een blanke vrouw zojuist afgestudeerd en teruggekeerd naar de woonplaats van haar ouders Jackson in Mississippi. Zij heeft de ambitie om schrijfster te worden, maar begint als verslaggeefster bij de plaatselijke krant. Aibileen, de zwarte hulp van Skeeters beste vriendin. Zij helpt Skeeter met het schrijven van de wekelijkse antwoorden op de huishoudelijke vragen. Minny, de zwarte hulp, die het hart op de tong heeft en diverse keren ontslagen is vanwege haar grote mond.

Skeeter becomes more and more aware how much difference there is between the position of whites and blacks. Separate schools, restaurants, hospitals and separate seats in the bus are a few examples. Skeeter decides to write a book about the feelings of the black helps. How it is for them to work for white people. It’s the time of the civil rights movement in America. Aibileen will be the first who tells her story to Skeeter followed by Minny. Aibileen is also trying to convince other black employees to tell there stories, but nobody has the courage. Fearful of reprisals, dismissal is the least. As one of the black employees ends up in jail and given a heavy sentence, several helpers offer to help Skeeter by telling her there stories too.

Skeeter gaat het steeds meer opvallen hoeveel verschil er is tussen de positie van blanken en de zwarten. Aparte scholen, toiletten, ziekenhuizen en aparte zitplaatsen in de bus zijn een paar voorbeelden. Skeeter besluit dat in haar nog te schrijven boek zwarte hulpen vertellen hoe het is om voor blanke mensen te werken. In deze tijd speelt ook de opkomst van de burgerrechtenbeweging in Amerika. Aibileen zal de eerste zijn die haar verhaal doet aan Skeeter gevold door Minny. Aibileen probeert ook andere hulpen zover te krijgen, maar niemand heeft de moed. Bevreesd voor represaille maatregelen, waarvan ontslag de minste is. Als uiteindelijk een andere hulp in de gevangenis beland en een zware straf krijgt, bieden meerdere hulpen hun medewerker aan.

Although the names of employers, helps and the city have been changed, the helpers are afraid that their employers will know that it’s actually Jackson where it’s happening and who is involved. Minny has done something terrible to her previous employer and after some consideration the three decided to included this in the book. This particular fact should ensure them that the person who it concerns stubbornly insist that it is not about Jackson.

Alhoewel de namen van werkgevers, hulpen en plaats van handeling gewijzigd zijn, blijven de hulpen bang dat hun werkgevers er achter zullen komen waar het zich afspeelt en over wie het gaat. Minny heeft iets vreselijks gedaan bij haar vorige werkgever en er wordt besloten dit in het boek op te nemen. Dit feit moet ervoor zorgen dat diegene die het overkomen is hardnekkig zal volhouden dat het niet over Jackson gaat.

The book was a pleasant to read despite the sometimes harrowing description of the circumstances under which the helpers life and have to do there work. Minny appears to be mistreated by her husband, Aibileen lost her son and the fiancée of Skeeter leaves her for writing this book. The book is written in the language level of the three story tellers. This was in my opinion a clever idea of the author.

Het boek leest plezierig ondanks de soms schrijnende beschrijving van de omstandigheden waaronder de hulpen leven en hun werk moeten doen. Zo blijkt Minny mishandeld te worden door haar echtgenoot, heeft Aibileen haar zoon verloren en zal de verloofde van Skeeter haar verlaten, vanwege het schrijven van dit boek. Een vondst was het door het boek door deze drie vrouwen te laten vertellen. De schrijfster heeft dit onderstreept door het taalniveau aan te passen.

Het Bezoek Hila Bloem

Two amorous young Israelis are going to Paris for a few days. Her beloved one has given it to her as a gift for her birthday. The holiday ends with a visit to the opera, followed by a dinner at the prestigious restaurant La Soupière d’Or on the last evening in Parijs. When the man asks for the bill he realize that he has lost his wallet. He suspects this must had been happend during the visit to the opera and that the wallet must have slipped out of his pocket. The husband of a wealthy French couple helps them to pay the bill. This man seems to know the director of the opera and promises them to put all in work that the following day the wallet, which included the tickets for the return flight, will be in their possession again. At the airport they will receive the wallet from the the driver of the French couple. Back in Israel, the woman decides to sent the couple a card to thank them once again.

Twee verliefde jonge Israëliërs gaan voor een paar dagen naar Parijs. De vrouw heeft de reis cadeau gekregen van haar geliefde voor haar verjaardag. Het tripje wordt afgesloten met een bezoek aan de opera met aansluitend een etentje in het prestigieuze restaurant La Soupière d’Or. Bij het afrekenen blijkt dat de man zijn portemonnee kwijt is en hij vermoed dat deze tijdens het bezoek aan de opera uit zijn zak moet zijn gegleden. De man van een welgesteld frans echtpaar schiet hen te hulp. Deze man blijkt de directeur van de opera te kennen en belooft hen alles in het werk te zullen stellen dat zij de volgende dag  de portemonnee, waarin ook de tickets voor de terugvlucht zitten, weer in hun bezit zullen hebben. Op het vliegveld ontvangen zij uit handen van de chauffeur van het franse echtpaar de portemonnee. Terug in Israël stuurt de vrouw het echtpaar een kaart om hen nogmaals te bedanken.

Nine years later, the now married Israelis get a phone call from the man of the wealthy French couple. He is coming to Jerusalem and would like to meet them. He invites them for a dinner party. This call is the start of the book. While reading the book you go back and forth in time and while reading you learn more about the married couple. The man has been married once before and has a daughter from this marriage. This daughter is now living with them. Together they have a daughter, so there is a reconstituted family.

Negen jaar later krijgen de inmiddels getrouwde Israëliërs een telefoontje dat de man van het welgestelde echtpaar naar Jeruzalem komt en hen graag wil ontmoeten tijdens een etentje. Dit telefoontje is de start van het boek. Al lezende schiet je heen en weer in de tijd en leer je het getrouwde stel beter kennen. De man is al eens eerder getrouwd geweest en heeft een dochter uit dit huwelijk. Deze dochter woont inmiddels bij hun. Samen hebben ze ook een dochter, waardoor er sprake is van een samengesteld gezin.

The Parisian makes a surprising confession at this dinner party: where, how and when the wallet got missed. It is surprising novel that is pleasant to read.

De Parijzenaar doet een verrassende onthulling tijdens het tweede dinertje: de toedracht rondom de vermiste portemonnee. Het is verrassende roman die prettig leest.

Magdalena by Maarten ’t Hart

So over the years I’ve read quite a few books by Maarten ’t Hart. The first was ‘Een Vlucht Regenwulpen’. In Magdalena Maarten makes an effort to describe his mother Lena. He doesn’t know much about his mother. How she grew up, what she was thinking about and what fascinated her. The little he knows about her comes from stories he heard from his grandmother, the mother of his mother. Maarten gives us an image of a woman with suspicion, she is religious, stubborn and not open to change. There’s no physical contact with her children, never a kiss or anything of that kind.

Zo de jaren heb ik nogal wat boeken van Maarten ’t Hart gelezen. De eerste was ‘Een Vlucht Regenwulpen’. In Magdalena doet Maarten een poging zijn moeder Lena te leren kennen. Van zijn moeder weet hij weinig. Hoe ze opgegroeide, wat ze dacht en wat haar boeide. Het weinige dat hij van haar weet komt van zijn grootmoeder van zijn moeders kant. We leren haar kennen als een vrouw met achterdocht, die zwaar gelovig en koppig is en niet openstaat voor verandering. Warmte in de vorm van lichamelijk contact met haar kinderen is er niet: een zoen of een aai over de bol komen niet voor.

Is mother strongly believes that her husband is unfaithful. She often tries to convince her three children of his adultery. The descriptions are often so comical and unrealistic that it made me smile. She often lets the children company the father to have to prevent him having contact with other gender. One story about this infidelity goes so far that such a ‘mokkel’, the name that his mother gives to a supposed new love of her husband, is hidden with bike in a freshly dug grave, as Lena brings her husband his daily coffee to the cemetery where her husband is employed as a gravedigger .

Brushing teeth is a subject were both of his parents have the same onion: never brush them. The best gift that any forthcoming couple can give each is having a full denture at their wedding. Maarten wants to keep his teeth and starts brushing his teeth. First openly, then illegally and then finally openly again. 

Als een rode draad door het boek loopt de vermeende ontrouw van haar echtgenoot. De beschrijvingen hierover zijn vaak zo komisch en onrealistisch dat ik er om moest lachen. Vaak worden de kinderen meegestuurd met de vader om hem te beletten omgang te hebben met andere geslacht. Een verhaal over deze ontrouw gaat zelfs zo ver dat zo’n mokkel, de aanduiding van zijn moeder dat het hier ging om een nieuwe liefde van haar man, met fiets en al in een pas gedolven graf verborgen gehouden wordt, als Lena haar man zijn dagelijkse koffie komt brengen op de begraafplaats waar haar man werkzaam is als grafdelver.

Van tandenpoetsen willen de ouders niets weten. Het mooiste geschenk wat een aanstaand echtpaar elkaar kan geven op de huwelijksdag is dat beide een kunstgebit hebben op dat moment. Maarten wil graag zijn tanden behouden en begint dan ook met zijn tanden te poetsen. Eerst openlijk, dan illegaal en tenslotte weer openlijk. Het levert een bijzonder hoofdstuk op.

The writer has become a biologist, which wasn’t most likely to happen. His mother would have been a good pupil, according to her school reports. A job as a gardener would be suitable enough, but Maarten wants more. Nature fascinated him at an early age. On several times one can read in this book. His teacher finally convinces to let him attend the ‘Groen van Pinksteren Lyceum’. This school also plays a role in his teeth story. When his mother expects to suffer from a haunting rat in her home she asks Maarten to deal with because he as a biologist has a knowledge.

Dat Maarten bioloog is geworden, lag ook niet in de lijn der verwachtingen. Zijn moeder zou een goede leerlinge geweest zijn, getuige haar schoolrapporten. Een baan als tuinman vindt zijn moeder voldoende, maar Maarten wil verder. Dat de natuur hem reeds op jeugdige leeftijd boeide, komt diverse keren in dit boek naar voren. Uiteindelijk lukt het hem om naar het Groen van Pinksteren Lyceum te gaan. Deze school speelt ook een rol in zijn tandenpoetsen verhaal. Dat zijn moeder nog profijt zal hebben van de studie van haar zoon blijkt wanneer zij denkt last te hebben van een spokende rat in haar huis.

There’s only one description of a family trip. His father is a volunteer at the local fire department. The crew offering assistance the circus to keep the tent upright during heavy winds. The complete crew receive free tickets for a show. After being many years a widow Lena remarriages her childhood sweetheart. She moves to Drenthe where a new husband lives. This second husband is heavily religious and prohibits Lena to see Maarten, because he is no longer a Christian. Mother and son met in secret. Over time begins the second husband to develop dementia. When the second husband has almost no recognition anymore Lena decides to return to Maasland. After Lena ’s death several notes are found. Lena has indicated on this notes which psalms in the old rhymed version should be sung on her funeral. Maarten himself plays the organ in the church. The book ends with the Apostles’ Creed in old Protestant version. Maarten gives his thoughts and ideas about the Apostles’ Creed.

Het enige beschreven gezamenlijke uitje van het gezin is een bezoek aan het circus. De vader is lid van de vrijwillige brandweer en ontvangt vrijkaartjes voor een voorstelling na geboden hulp van deze brandweer om de tent overeind te houden tijdens zware windstoten. Na jaren weduwe te zijn geweest hertrouwd Lena met haar jeugdliefde en verhuisd naar Drente. Deze tweede echtgenoot is zwaar gelovig en verbiedt Lena omgang met Maarten, die met het geloof gebroken heeft. Moeder en zoon ontmoetten elkaar in het geheim. Na verloop van tijd begint deze tweede echtgenoot te dementeren, waarop Lena besluit terug te keren naar Maasland. Na het overlijden van Lena worden diverse briefjes gevonden waarop Lena heeft aangegeven welke psalmen, in oude berijming, er gezongen dienen te worden op de begrafenis. Maarten zelf bespeelt het orgel in de kerk. Het boek eindigt met de Apostolische Geloofsbelijdenis in oude protestantse versie. Maarten geeft hierbij zijn gedachten en bedenkingen weer.

Next book, Volgend boek: Blijven Ademhalen, Hedi de Vree

The end of a tradition, aan alles komt een eind

Yesterday my eldest daughter and I went to de Beijenkorf in the Hague for the last time to visit De Drie Dwaze Dagen, the Three Crazy Days. These are the famous Sale Days of this department store. Although I haven’t been a regular visiter in the past of these Sale Days I’ve intended them occasionally when I was near one of the shops of the Beijenkorf. During the De Drie Dwaze Dagen, you can find all kinds of bargains and special offers from various brands. The first one was kept in 1984 and started at the time of a recession.

Gisteren ben ik met mijn oudste dochter naar de Beijenkorf geweest in den Haag om voor de laatste keer de Drie Dwaze Dagen, de uitverkoopdagen van het warenhuis, te bezoeken. Nu ben ik daar in het verleden meer naar toegegaan, maar dan gebeurde dit altijd omdat ik toch in de buurt was een van de vestigingen van de Beijenkorf. Tijdens de Drie Dwaze Dagen kun je allerlei koopjes en speciale acties vinden van diverse merken. De eerste werd gehouden in 1984 en startte op het moment van een recessie.

And what do you buy? Not so much actually. Eventually we left the shop with 2 x 2 pair of Falke socks for my husband, 2 bottle of nail polish for my daughter and a book. The book was already on my list for a while and now it was half priced I was more than satisfied. The book, Geluk is een Jurk (Happiness is a Dress) by Cecile Narinx, is one of those book I occasionally read while drinking a cup of coffee, usually one chapter. I also have La Parisienne by Ines de la Fressange. My dream is to wander a couple of days through Paris with this book in hand. Yesterday it remained the Hague. After Beijenkorf we went along Søstrene Grene. It is a Danish retail shop, that recently opened its doors in The Hague. The range consists mostly home accessories, household and hobby items. Attractive items with reasonable prices. Then to the Mark & Spencers for the annual plum pudding and a pot of lemon and lime marmalade. 

En wat koop je dan? Niet zo veel eigenlijk. Uiteindelijk verliet we de winkel met 2x 2 paar Falke sokken voor mijn man, 2 flesje nagellak voor mijn dochter en een boek. Het boek stond al een tijdje op mij lijst en nu het voor de halve prijs ging was ik meer dan tevreden. Het boek, Geluk is een Jurk van Cécile Narinx, is zo’n boek wat ik af en toe oppak als ik koffie drink en er dan een hoofdstuk uitlees. Zo heb ik ook La Parisienne van Ines de la Fressange. Mijn droom is nog steeds een keer door Parijs te dwalen met dit boek in de hand. Gisteren bleef het bij den Haag. Na de Beijenkorf zijn we langs Søstrene Grene gegaan. Het is een Deense winkelketen, die onlangs in den Haag zijn deuren heeft geopend. Het assortiment bestaat uit voornamelijk woonaccessoires, huishoudelijke- en hobby artikelen. Aantrekkelijke spullen met redelijke prijzen. Daarna naar de Mark&Spencers voor de jaarlijkse plumpudding en een pot lemon&lime marmalade.

IMG_2690After this purchase it was time for coffee. Therefore we went to the Starbucks. This is right across the entrance to the Beijenkorf. On the first floor they have lovely lazy chairs and we sat down on two of them so we could enjoy watching the shoppers entering de Beijenkorf. After coffee, there was one shop left to visit: Schröder, a fabric shop, which lies behind de Beijenkorf. I hoped to find quilted lining for my winter coat, but unfortunately there was only black. Eventually we left the store with a black jersey fabric for a top on my new black and white pants, which is also needs to sewn. That was the eind of our day and with this last purchase we walked back to the station to take the train.

Na deze aankoop was het tijd voor koffie. Daarvoor gingen we naar de Starbucks dat recht tegenover de ingang van de Beijenkorf zit. Op de eerste etage staan heerlijke luie stoelen en daar streken we neer, zodat we heerlijk konden kijken naar het winkelend publiek dat de Beijenkorf inging. Na de koffie stond er nog een winkel open: Schröder, een stoffenwinkel, die achter de Beijenkorf ligt. Ik hoopte daar gestepte voering te vinden voor mijn winterjas, maar helaas was er alleen zwart. Uiteindelijk verlieten wij de winkel met een zwarte jersey stof voor een top op mijn nieuwe zwart-witte broek, die ook op de maaklijst staat. Ons dagje zat erop en met deze laatste aankoop liepen we terug naar het station voor de trein.

Amsterdam

There’s a kind of line in the books have being reading lately. When I finished ‘Dit kan niet waar zijn’ my next book was ‘Amsterdam’ by Russell Shorto. When the VOC was founded they needed money to finance this venture. They came up with the idea to let people buy shares. This was the first time that a new venture was raising money. Everyone could buy this shares and as a owner of this shares you also could sell them to someone else. After a while the first scandal in the share trade occurred.

Er zit een soort lijn in de boeken die ik de laatste tijd gelezen heb, Na het uitlezen van ‘Dit kan niet waar zijn’ begon ik aan ‘Amsterdam’ van Russell Shorto. Bij de oprichting van de VOC was er geld nodig om de onderneming te financieren en men deed dit met de uitgifte van aandelen, die iedereen kon kopen, maar ook weer kon verhandelen. Het duurde niet lang voor het eerste schandaal in aandelenhandel ontdekt werd.

Although the book is about Amsterdam it also tells a lot about the way Dutch people think and how we live. Everyone knows Amsterdam for his canals with the merchant houses, the portraits of Rembrandt and Van Gogh and the red light district. The Dutch are famous for there battle against water. The Dutch have created their own country during the past centuries. The citizens of the region that would became Amsterdam started building dikes and canals in the 13th century to avoid sea water flooding their land constantly. Everyone who was working on this battle got a piece of conquered land afterwards. Perhaps this is a good example of the second part of the title: A History of the World’s Most Liberal City. Each chapter of the book dealt with a subject which is preserved the role of liberalism.

Ofschoon het boek over Amsterdam handelt vertelt het veel over hoe Nederlanders denken en leven. Iedereen kent Amsterdam vanwege zijn grachten met zijn koopmanshuizen, de schilderijen van Rembrandt en Van Gogh, de rosse buurt en zijn waterwerken. De Nederlanders hebben door de eeuwen heen hun eigen land gebouwd. Ter voorkoming van overstromingen begonnen de inwoners van wat nu Amsterdam is dijken en kanalen te bouwen in de dertiende eeuw. Iedereen die hier aan mee had gedaan kreeg naderhand een stuk veroverd land. Misschien is dit een goed voorbeeld van het tweede deel van de titel: geschiedenis van de meest vrijzinnige stad ter wereld. Elk hoofdstuk van het boek behandeld een onderwerp waarbij ook de rol van het liberalisme wordt meegenomen.

The book begins in the 13th century and ends in the present, it could very much like a history book, but it certainly is not. It’s nice to read how a foreigner experience us Dutch and perhaps see things that are so common to us. As a Dutchman the book was a pleasure to read and I have also learned a couple of things I didn’t know: for example why dokter Tulp named himself dokter Tulp. Russell Shorto has a pleasant way of writing about historical events and persons, what impact they had and sometimes still have. I really enjoyed reading this book. 

Door het boek te laten beginnen in de 13e eeuw en te eindigen in het heden heeft het veel weg van een geschiedenis boek, maar dat is het zeker niet. Het is leuk om te lezen hoe een buitenlander tegen ons aan kijkt en misschien dingen ziet die voor ons zo gewoon zijn. Als Nederlander heb ik het met veel plezier gelezen en er ook het een en ander van opgestoken (nooit geweten waarom dokter Tulp zo heet). Russell Shorto schrijft aangenaam over historische gebeurtenissen en personen, de invloed ervan toen en soms nu nog. Ik heb dan ook genoten van dit boek.

Next book: Magdalena by Maarten ’t Hart

Volgend boek: Magdalena van Maarten ’t Hart

Wearing different socks and supporting research for Alzheimer’s

IMG_2508When you take a good look at this photo you probably see that I’m wearing two different socks. There is a reason for that.

Als je goed naar deze foto kijkt, kun je zien dat ik twee verschillende sokken aan heb en daar is een rede voor.

Last week we went away for a couple of days and while we were riding to our destination I suddenly realized I had forgotten to put some pair of socks in my suitcase. How this could happen? Well I was only wearing socks since two days because it was getting colder. Turning back home for a couple of socks woud be an option, but I could easily buy socks in one of the shops at our holiday address. 

Vorige week zijn we een paar dagen weggeweest en eenmaal in de auto realiseerde ik mij dat ik vergeten was sokken mee te nemen. Hoe kon dit gebeuren? Eigenlijk omdat ik pas sinds twee dagen weer sokken droeg vanwege het weer. Terug naar huis gaan was een mogelijkheid, maar ook kon ik nieuwe sokken kopen daar waar we verbleven

Currently you can buy a pair of socks to support research for Alzheimer’s and I decided to look for a pair of these socks. In one of the local villages was the supermarket where they were available for sale and I bought two pairs of these socks.

Momenteel kun je deze sokken kopen als donatie voor onderzoek naar Alzheimer en ik besloot een paar te kopen. In een van de omliggende dorpen was een supermarkt die ze verkocht. Met 2 paar sokken verliet ik de winkel.

One of the ambassadors of this socks project is Erik Scherder, who is professor Clinical Neuropsychology. In his book ‘Laat Je Hersenen Niet Zitten’ (‘Don’t Let Your Brains Sit’) he advises everyone not to sit still. In his believe exercise is one of the ways to activate your brain when you’re getting older and it delays the aging of the brain cells. A couple of months ago I bought this book as a Sinterklaas gift for my husband. His plea in this book: get moving, walk while you’re having lunch or when you’ve a meeting. Beter chewing also helps. Sitting behind you’re computer and in front of your television for hours will not only result in more weight and loss of fitness it also has a negative effect on your mood and sleep and wake moments. His book is very inspiring and it didn’t took me long to read it. 

Een van de ambassadeurs van dit sokken-project is Erik Scherder, professor Klinische Neuropsychologie. In zijn boek ‘Laat je Hersenen Niet Zitten’ adviseert hij iedereen om niet stil te zitten en te blijven bewegen, omdat dit je brein stimuleert bij het ouder worden en veroudering van de hersencellen vertraagd. Met Sinterklaas heb ik dit boek cadeau gedaan aan mijn echtgenoot. Zijn pleidooi in dit boek is: blijf bewegen, ga wandelen als je luncht of vergadert. Zelfs beter kauwen draagt bij. Uren zitten achter de computer of voor de televisie zorgt niet alleen voor een toename van lichaamsgewicht en je minder fit voelen, maar heeft ook een negatief effect op stemming en dag- en nachtritme. Het boek is het lezen waard.

Do I move enough? During our small holiday we’ve stayed in a house in the forrest. There was no television and internet wasn’t always available. We’ve been been reading, walking and cycling during our stay and we didn’t really missed television and internet. When I’m at home I sport six days per week. If sewing is a good way to move in his opinion: I don’t know, but when I do need yarn, buttons, zippers or any other sewing materials I walk or cycle to the store. 

Beweeg ik genoeg? Ons korte verblijf hebben we doorgebracht in een huis in het bos, zonder televisie en internet. We hebben gelezen, gewandeld en gefietst. Televisie en internet hebben we niet gemist. Thuis sport ik zes keer per week. Of kleding maken een goed beweging is in zijn ogen weet ik niet, maar als ik garen, knopen, rits of iets dergelijks nodig heb doe ik dat met de fiets of lopend.

These two different socks symbolize the confusion that Alzheimer’s patients suffer daily. I will be wearing this socks occasionally, just to remind me of the impact of this disease not only on the lives of its patients but also on their loved ones.

De twee verschillende sokken symboliseren de verwarring waarmee Alzheimer patiënten dagelijks te kampen hebben. De sokken zal ik zo nu en dan blijven dragen om mij eraan te herinneren welke impact Alzheimer heeft op hen die het treft, maar ook op hun omgeving.

Dit kan niet waar zijn

After reading Flash Boys, I decided to put the book “Dit kan niet waar zijn” (Swimming with sharks)mby Joris Luyendijk on my reading list. On September 15, 2008, the US bank Lehman Brothers went bankrupt and then the world went into a financial crisis. Like most people Joris Luyendijk know little of the way how banks do operate. Joris Luyendijk went in 2011 to London to setup a ‘banking blog’ for the British newspaper The Guardian on the Guardian on their website. This blog enables him to come in contact with employees of the city banks. Gradually he peels off the structure of the bank and learns more about the structures behind the financial activities of banks. The employees of the banks have strict confidentiality. The conversations that Joris Luyendijk had have with them are therefore anonymous. Only he shall never speak with the highest top. 

Na het lezen van Flashboys besloot ik het boek “Dit kan niet waar zijn” van Joris Luyendijk ook te lezen. Op 15 september 2008 ging de Amerikaanse bank Lehman Brothers failliet waarna de gehele wereld in een financiële crisis belandde. Net zoals de meeste mensen weet ook Joris Luyendijk weinig van de manier waarop banken opereren. Joris Luyendijk vertrekt in 2011 naar Londen om voor de Britse krant The Guardian een ‘banking blog’ op de website van The Guardian op te zetten. Door deze blog komt hij in contact met medewerkers van banken. Gaandeweg pelt hij de structuur van de bank af om er op deze manier achter de financiële handel en wandel van banken te komen. De medewerkers van de banken hebben zwijgplicht en de gesprekken die Joris Luyendijk voert zijn dan ook anoniem. De echte top zal hij echter niet te spreken krijgen.

There’s no protection against dismissal for those who work in the banking business. Employees come and go. Some leave because another bank pays more, others because they can not cope with pressure the work is giving them and others because they underperform in the eyes of the employer. Strange as it may sound: discrimination does not exist. Race, sexual behavior, male or female, with or without scholing and education, nationality, ancestry: all of this doesn’t matter.

There is no open culture within the banking: information known to one department of a bank is not shared with other departments. This may lead to a department that is involved in an acquisition of a company does not share this information with the department that advises customers who just wants to buy shares of this company.

Employees of the banks need to make money for the bank they work for and they also are constantly coming up with financial products to earn as much money as possible in a very short period. This often leads to financial products that are so complex that almost no one can oversee the risk. The supervisors of the banks do not dare to criticize such products: it can lead to dismissal against their own wil.

Ontslagbescherming kent de bankenwereld in Londen niet. Medewerkers komen en gaan. Sommige omdat een andere bank meer betaald, andere omdat ze druk van het werk niet meer aankunnen en andere omdat ze in de ogen van de werkgever onvoldoende presteren. Hoe vreemd het ook moge klinken: discriminatie bestaat er niet. Ras, seksuele voorkeur, man of vrouw, wel of geen opleiding, nationaliteit, afkomst: het speelt geen rol.

Binnen de bank bestaat geen open cultuur: informatie bekend bij de ene afdeling van een bank wordt niet gedeeld met andere afdelingen. Dit kan ertoe leiden dat een afdeling die betrokken is bij een overname van een firma deze informatie niet deelt met de afdeling die klanten adviseert nu juist adviseert aandelen te kopen van deze firma.

Medewerkers van banken moeten geld verdienen voor de bank waar ze voor werken en zij zijn dan ook constant bezig met het bedenken van financiële producten om in korte periode zoveel geld te verdienen. Dat leidt vaak tot financiële productie die zo ingewikkeld zijn, dat bijna niemand het risico ervan kan overzien. De toezichthouders van de banken wagen zich niet aan kritiek op dergelijke producten: het kan leiden tot ontslag.

Due to the fact most of the bigger banks arose from mergers that most of the banks have become so big that they are “too big to fail”. Banks themselves can also be publicly held companies. Therefore they will have to make a profit in order to keep the shareholders satisfied.

Will there ever be a change? Joris Luyendijk shows us how some politicians are taking a job in the financial world after finishing their political career: Tony Blair and Gerard Zalm are recent examples. The probability that a political party of a country will try to change something in the financial sector in his own country is little: such a country possible lose its banks and global changes will not happen. The financial world has the world in its power.

Finally, two passages from the book: employees who have been working all night, take a taxi home to take a quick shower and then return to their jobs. A trader told that the attack on the World Trade Centre in New York in the 2011 was the best financial day of his life. Afterwards he realized that he had forgotten that at the same day he also had lost friends who worked over there.

When I think about the question: ”this can not be true?”: The first example is still going on and the second story of the trader really happened.

Ondertussen zijn banken zo groot geworden door fusies dat ze ‘too big to fail’ zijn geworden. Banken worden zelf beursgenoteerd en zullen dus winst moeten maken om de aandeelhouders te vrede te stellen.

Zal er ooit iets veranderen? Joris Luyendijk schets het beeld van politici die na het beëindigen van hun politieke leven doorstromen in de financiële wereld: Tony Blair en Gerard Zalm zijn recente voorbeelden. De kans dat een politieke partij van een land de financiële sector zal aanpakken in zijn land is klein: zo’n land zal zijn banken verliezen en mondiaal zien verandert er niets. De financiële wereld houdt de wereld in zijn greep.

Tot slot twee passages uit het boek: medewerkers die, na de hele nacht gewerkt te hebben, de taxi naar huis pakken om te douchen en weer terug te komen. Een handelaar die dankzij de aanslag op het World Trade Centre de beste financiële dag van zijn leven had, alleen even was vergeten dat hij diezelfde dag ook vrienden had verloren.

Vraag ik mij nog af “ dit kan niet waar zijn?”: het eerste voorbeeld is nog steeds gaande en het tweede is gebeurd.